nav-left cat-right
cat-right

Sztuka starożytnej Mezopotamii

Sztuka starożytnej Mezopotamii była przejawem działalności artystycznej człowieka na obszarze leżącym w dorzeczu Tygrysu oraz Eufratu, który trwał od III/IV tysiąclecia p.n.e. do VI w. p.n.e.

Miejsce, jakim była Mezopotamia rozwinęło się wiele kultur i starożytnych cywilizacji. Powstały tu takie państwa jak:

  • Babilonia,
  • Asyria,
  • Akad,
  • Sumer.

Początkowo znano je tylko z przekazów starożytnych Greków. Pierwsze (amatorskie) badania tego terenu miały miejsce w XIX wieku. Poznawanie długich dziejów Mezopotamii rozpoczęło się od znalezienia, a następnie odczytania glinianych tabliczek, na których widniało pismo klinowe.

Sztukę starożytnej Mezopotamii reprezentują:

  1. Sztuka asyryjska, którą można podziwiać np. w zbiorach Muzeum Brytyjskiego w Londynie – relief „Odpoczynek” czy w paryskim Luwrze – Lamassu z bramy pałacu Sargona II. Składały się na nią głównie:
  • reliefy wykonane w kości słoniowej o tematyce wojennej, religijnej, dworskiej lub ze scenami z polowań;
  • drobne przedmioty z barwionej, podobnej do szkła masy;
  • architektura ze stosowanymi ortostatami, kamiennymi reliefami i portalami, w których umieszczano strażników bramy, czyli lamassu (skrzydlate byki o ludzkich, brodatych twarzach).
  1. Sztuka babilońska, której przykłady znajdują się m.in. w paryskim Luwrze – Stela z Kodeksem Hammurabiego i Kudurru XI w. p.n.e. oraz w berlińskim Muzeum Pergamońskim – prawdziwa Brama Iszta. Charakteryzowała się przede wszystkim:
  • malowidłami ściennymi o żywej kolorystyce, wykonanymi na gipsowej wyprawie przy użyciu farb wodnych, których tematyka obejmowała sceny batalistyczne, obrazki z życia czy ceremonie religijne;
  • posągami i płaskorzeźbami przedstawiającymi bogów oraz ludzi wykonujących codzienne czynności;
  • „kudurru”– stelami granicznymi; fryzami z wypalanej cegły przedstawiających wizerunki zwierząt i stylizowane rośliny.
  1. Sztuka sumeryjska i akadyjska – jej fragmenty można zobaczyć w paryskim Luwrze – np. Posążek Gudei, władcy Lagasz i fragment Steli Naram-Sina. Dziełami tworzonymi wówczas były:
  • ręcznie lepione naczynia i figurki z gliny zdobione motywami geometrycznymi oraz figuralnymi (na dnie naczyń malowano rozety). Postać człowieka (najczęściej władcy) miała mocno wydłużony kształt, głowa przypominała łeb węża, zaś nogi były symbolicznie zaznaczone. Sylwetki ukazywano w sztywnych pozach oraz frontalnie (głowy z profilu). Sztuka akadyjska mocno dążyła do naturalizmu.

Sztuka Mezopotamii składająca się głównie z monumentalnej architektury służyła tylko królowi i świątyniom. Pozycja artystów była anonimowa. Powstał wówczas pierwszy styl świata – styl blokowy. Wiszące ogrody Babilonu, złożone z tarasów i piramid do dziś uważa się za jeden z siedmiu cudów świata.

Sztuka starożytnej Mezopotamii

 

Jeden komentarz do “Sztuka starożytnej Mezopotamii”

  1. ~:* pisze:

    suuper dzięki za to gdyby nie wy dostałabym jedynkę. A dostałam 6 :* dzięki dzięki dzięki dzięki dzięki :*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:**:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *